-ﺍﺳﺘﺎﺩ، موجز گویی ﺷﻤﺎ ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ ﮐﺎﺭ ﮐﻨﯿﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﺷﻤﺎ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺷﻮﯾﻢ؟
-ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺗﺮ ﺑﯿﺎ.
-ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺗﺮ ﺑﯿﺎ.
۱۳۹۱ اسفند ۲۹, سهشنبه
۱۳۹۱ اسفند ۲۷, یکشنبه
قحط
اینجا هوای خوشی را نمک سود کرده اند. آب خوش، در بطریست. ساعت خوش، در بی خبری. خواب خوش نایاب است.
۱۳۹۱ اسفند ۲۶, شنبه
wandering
چندین ﭘﺎﮐﺖ ﻻﻧﮓ ﺑﯿﭻ ﻗﺪﻡ ﺯﺩه اﻡ. ﺷﺶ ﺗﺎﯼ ﺍﻭﻝ ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﺗﺎﻭﻝ ﺩﺍﺩ. ﺑﺎﻗﯿﺶ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ. ﺑﻠﺪ ﻃﻠﺒﯿﺪﻡ. ﺭﺍﻫﻢ ﺑﺮﺩ. ﺭﺍﻫﻢ ﺑﺮﺩ. دریا بوی دود می داد و همیشه به یک ساحل ختم می شد.
غرق
می گویند غرق شدن بی درد است.
ﺩﺭﻣﺎﻧﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ. ﺑﻪ ﮐﻮﮐﯽ ﭘﯿﺎﻡ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﯽ ﻭ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯽ ﺩﺭ ﭘﺲ ﮐﻮﭼﻪ ﺍﯼ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺍﯼ. ﺩﻭ ﻻﻧﮓ ﺑﯿﭻ ﻫﺪﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﯼ ﺍﻣﺎ ﺩﻭﺩ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﯼ. ﻣﯽ ﭘﺮﺳﺪ ﺗﻮ ﮐﯿﺴﺘﯽ. ﻧﺎﻣﺖ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯽ ﻭ ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﮐﻪ از ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﭘﯿﺎﻣﺖ ﯾﮑﻪ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺁﺩﺭﺱ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﺗﺎ ﺑﺮﻭﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﯼ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﺑﺮﺩﺍﺭﯼ. اغلب ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﯼ ﺩﻭﺳﺘﯽ ﭘﺎﺗﯿﻞ ﺍﺳﺖ. ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮﺩﯾﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﭘﺲ ﮐﻮﭼﻪ ﻭ ﯾﺎﺩﺕ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﭼﻄﻮﺭ ﺩﻭﺩ ﮐﻨﯽ. ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﮔﻪ ﻫﺴﺘﯽ. ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ ﭼﻪ ﮔﻬﯽ. ﺍﺯﺵ ﻗﻮﻝ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻓﺮﺩﺍ ﻧﮕﺬﺍﺭﺩ ﺍﺯ ﺳﻪ ﺗﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻨﻮﺷﯽ. ﺍﺯ ﺳﺎﻋﺖ ﭼﺎﺭ ﺗﺎ ﺷﺶ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺣﺮﻑ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ. ﺣﺎﻻ ﺧﯿﺎﻟﺖ ﺗﺨﺖ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻏﺮﻕ ﺍﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﻧﻤﯽ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﺩﺭﺩ ﺑﮑﺸﯽ. ﻫﺴﺘﯽ ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺎﺯ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﯼ. ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺍﺳﺖ.
۱۳۹۱ اسفند ۲۰, یکشنبه
توضیح می دهم
ریسک شنیدنش با خود توست
چیزیست که در ظرف کس نمی گنجد
حقیقتی است برای تاریکی و یک بالش
چراغ را خاموش کن تا بگویم.
حقیقت آشکار صبح است
که پس گزیده می شود
وقتی آفتاب بدل می شود به باران
به باران، به تاریکی، به بالش.
چراغ را خاموش کن تا بگویم.
چیزیست که امیدوار بودم برایت بگویم
چیزیست که امیدوار بودم تو حدس بزنی.
چیزیست که امیدوار بودم تو حدس نزنی
یا هم برایت فرقی نکند.
نوعی
نومیدیست.
امیدیست که ریسک داشتن اش با خود توست
امیدیست که می ترسی به آن دست یابی
حقیقت آشکار غروب است.
چراغ را خاموش کن تا بگویم.
جیمز فنتون
چیزیست که در ظرف کس نمی گنجد
حقیقتی است برای تاریکی و یک بالش
چراغ را خاموش کن تا بگویم.
حقیقت آشکار صبح است
که پس گزیده می شود
وقتی آفتاب بدل می شود به باران
به باران، به تاریکی، به بالش.
چراغ را خاموش کن تا بگویم.
چیزیست که امیدوار بودم برایت بگویم
چیزیست که امیدوار بودم تو حدس بزنی.
چیزیست که امیدوار بودم تو حدس نزنی
یا هم برایت فرقی نکند.
نوعی
نومیدیست.
امیدیست که ریسک داشتن اش با خود توست
امیدیست که می ترسی به آن دست یابی
حقیقت آشکار غروب است.
چراغ را خاموش کن تا بگویم.
جیمز فنتون
۱۳۹۱ اسفند ۱۹, شنبه
از اندازه گرفتن زمان ناتوانم. مدت هاست که دیگر از سه روز بیشتر را نمی توانم از یک هفته تمیز بدهم و دو هفته را از یک ماه و سه ماه را از چند ماه. چیزی به مفهوم سال برایم نمانده. زمان که اندازه اش تغییر کرد، مکان جلوه ی بیشتری می گیرد. اندازه ی مکان ها. فاصله ها. وجب ها. ساییدن ها. مهم نیست چقدر بوده ای. مهم است کجا بوده ای.